Verhaal uit de kast
“Hou je van verhalen? Word je graag verrast? Bij het krieken van de morgen, ontluiken we de kast.”
We beginnen de week met een bakje troost, want op maandag is het soms wel eens zoeken naar opbeurende momenten om de week te starten én daar kan een kopje koffie en een goed boek bij helpen.
Dit doen we vaker, eens per maand, samenkomen om een verhaal te vertellen. Over een flamingo, een beer, een vos,… We luisteren niet alleen naar een goed verhaal, maar laten dit ook binnenkomen. Zoekend naar een manier om een gevoelige snaar te raken of naar het beroeren van een levensvraag. Maar, vooral op zoek naar wie we zijn en naar (h)erkenning in het verhaal.
Het brengt ons bij het verhaal van de vuurtoren, geschreven door Koos Meinderts & Annette Fienieg. “Hoe deugddoend is het, om in het leven niet enkel zorg te ontvangen maar ook zelf zorg te kunnen dragen?”
Zo ondervond Lies dat het een kunstje was om haar nichtje een boertje te laten maken toen ze nog een baby was. Ondertussen is ze 8 jaar, maar het is nog altijd leuk en een uitdaging om voor haar te zorgen. De voldoening zorgt niet alleen voor een warm gevoel, maar ook voor een met liefde gevuld hart. Daarnaast zorgt ze graag voor een hond én vindt het jammer dat huisdieren niet op de afdeling worden toegelaten. Het zou echt tof zijn een afdelingshond of -kat te hebben om voor te zorgen.
Marijke vult aan dat zij thuis veel voor de kinderen en kleinkinderen kon zorgen, zeker toen haar man weg was voor buitenlandse opdrachten. Ze vertelt verder: “Gelukkig kon ik ook met de auto rijden. Dit maakte het leven iets gemakkelijker. Ondertussen heb ik soms wat spijt dat dit mij niet meer lukt, maar het doet me deugd om te kunnen genieten van de kleine dingen in het leven. Zeker de momenten met mijn pasgeboren kleinkindjes.”
De Vuurtoren - Koos Meinderts & Annette Fienieg